Mustafa Tübcel;
Bornova’da 2025: Sosyal Belediyeciliğin Sessiz Ama Güçlü Yılı
Yerel yönetimlerde bazen en büyük dönüşümler sessizce olur. Büyük laflardan, süslü açılışlardan uzak; ama doğrudan insanın hayatına dokunan adımlarla… Bornova Belediyesi’nin 2026 yılına girerken attığı adımlar da tam olarak böyle okunmalı.
Öncelikle kabul edilen 2026 bütçesi, Bornova’nın önümüzdeki yıl hangi önceliklerle yönetileceğini net biçimde ortaya koyuyor. Fen işleri, temizlik, park ve bahçeler gibi temel hizmetler elbette önemli; ancak bütçenin merkezine sosyal yardımların yerleştirilmiş olması dikkat çekici. Bu, belediyeciliğin yalnızca yol yapmak ya da çöp toplamak olmadığını; aynı zamanda insan onurunu korumak olduğunu hatırlatan bir yaklaşım.
Kreşler, kent lokantaları, aşevleri, eğitim destekleri… Bunlar kulağa sıradan gelebilir ama günümüz ekonomik koşullarında binlerce aile için hayati öneme sahip. Bornova Belediyesi’nin 2026 hedefleri arasında bu alanlara ağırlık vermesi, “herkes için eşit yaşam” iddiasının kâğıt üzerinde kalmadığını gösteriyor.
Ama söylemek istediklerimiz bunlar değil elbette sonuçta bunlar bir belediye başkanının yapması gereken işler bunu da Ömer Eşki bize göre gayet iyi yapıyor.
2025 yılı Bornova için yalnızca projelerin konuşulduğu bir yıl olmadı. Aynı zamanda sokağın, mahallenin, alın terinin ve birebir temasın yılı oldu. Çünkü bu yıl neredeyse Bornova sınırları içinde gezmediği, dolaşmadığı, ayak basmadığı tek bir yer kalmadı.
Kimi zaman gecenin ilerleyen saatlerinde, herkes evine çekilmişken; mesai arkadaşlarıyla birlikte gece yarısı devam eden çalışmaları yerinde denetlerken görüldü. Kimi zaman asfaltın, kimi zaman temizlik çalışmalarının başında… Fotoğraf vermek için değil, işi görmek için oradaydı.
Bir başka gün ise işçilerin sofrasına konuk oldu. Aynı ekmeği bölüştü, aynı çorbayı içti. Ne protokol vardı ne de mesafe. O sofralarda konuşulanlar, rakamlarla anlatılamayan gerçeklerdi. Belediyeciliğin yalnızca makamdan değil, emekten de öğrenildiğini gösteren anlar yaşandı.
Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte esnafın kapısını açtığı anlarda, bir bardak çay eşliğinde dert dinlediği de oldu. Henüz kepenkler yeni kalkmışken yapılan bu sohbetlerde, Bornova’nın nabzı tutuldu. Kâğıda dökülmeyen sorunlar, planlara böyle girdi.
Mahalle aralarında, pazar yerlerinde, sanayi sitelerinde, park köşelerinde… Çoğu zaman habersiz, çoğu zaman sade bir ziyaretle… Vatandaşla kurulan temas, seçilmiş ile seçen arasındaki duvarları inceltti.
2025’te Bornova’da dikkat çeken şey büyük cümleler değil, küçük ama samimi temaslardı. Bir omuz dokunuşu, bir çay molası, bir gece denetimi… Tüm bunlar, yönetmenin yukarıdan değil, yan yana durarak mümkün olduğunu hatırlattı.
Bugün Bornova’da insanlar yalnızca yapılanları değil, yapılırken kimin yanlarında olduğunu da konuşuyor. Çünkü bazen bir kente en çok güven veren şey, asfaltın kalınlığı değil; yöneticinin ayak izleridir.
